Abbaye Saint-Martin de Sées, Benedictijner klooster in Sées, Frankrijk

De Abbaye Saint-Martin de Sées is een benedictijner abdij in Sées, in het departement Orne. Het hoofdgebouw is een lang tweelaags gebouw van lichtgrijze natuursteen, zeven traveeën breed, waarbij de drie middelste traveeën iets vooruitspringen onder een driehoekig fronton met een rond reliëf. Op de begane grond liggen drie rondboogopeningen, een deur tussen twee vensters; de overige vensters zijn rechthoekig en in regelmatige rijen geschikt. Het steile donkergrijze dak draagt dakkapellen, twee bakstenen schoorstenen en dunne antennes; een lage heg en een grindplein liggen ervoor. Het moderne gebouw werd in 1704 opgetrokken volgens het plan van de benedictijner abdij Saint-Étienne in Caen.

Saint-Martin werd in 1050 opnieuw gesticht, in hetzelfde jaar als de restauratie van het pre-Normandische klooster Saint-Évroult, door Roger II de Montgommery en zijn vrouw Mabile de Bellême, die het begiftigden met land, molens en tienden rond Sées. De eerste gebouwen werden door Quillaume Soreng met de grond gelijk gemaakt en in 1056 herbouwd. Het schip van de kerk werd in 1353 door de Engelsen verwoest en de kerk in 1431 opnieuw ingewijd; het huidige gebouw werd in 1704 opgetrokken volgens het plan van Saint-Étienne in Caen.

De abdij dankt haar naam aan Sint-Maarten, maar haar kalender werd bepaald door koningen en edelen: op 2 mei 1256 kwam Lodewijk IX de relieken vereren, en Jan I, hertog van Alençon, gesneuveld bij Azincourt in 1415, werd hier begraven. In 1664 vond in de abdijkerk de abtszegening plaats van Armand-Jean de Rancé, hervormer van La Trappe.

De site is niet regelmatig open voor publiek maar kan bezocht worden tijdens speciale evenementen zoals de Erfgoeddagen. Het is raadzaam om van tevoren de huidige toegangsmogelijkheden te controleren.

In 1704 bouwden de monniken een modern kloostergebouw naar het plan van de benedictijnenabdij Saint-Étienne in Caen. De huidige gevel, zeven traveeën breed onder een driehoekig fronton met een rond reliëf, hoort bij die campagne en niet bij het middeleeuwse klooster.