Fosse n° 11 - 19 des mines de Lens, Kolenmijn en historisch monument in Loos-en-Gohelle, Frankrijk

Fosse n° 11 - 19 is een voormalige steenkoolmijn in Loos-en-Gohelle, in het noorden van Frankrijk, en staat op de lijst van beschermde historische monumenten. Het terrein telt twee extractieschachten: schacht 11 met een stalen kopgebouw uit 1923 en schacht 19 met een betonnen wikkeltoren uit 1960, elk gebouwd in een stijl die de techniek van zijn tijd weerspiegelt.

De mijn begon haar activiteiten in 1894, in een periode van sterke groei van de steenkoolwinning in het bekken van Lens. Ze liep zware schade op tijdens de Eerste Wereldoorlog, werd daarna heropgebouwd en bleef in gebruik tot 1986.

De naam verwijst naar de twee genummerde schachten die het dagelijks leven van de mijnwerkers gedurende decennia structureerden. De rijen arbeiderswoningen rond het terrein laten nog zien hoe het leven rond de mijn was ingericht, met straten en tuinen in een vast patroon.

Het terrein ligt in Loos-en-Gohelle en is bereikbaar met de auto of met een lokale bus vanuit Lens. Wandelpaden op en rond de nabijgelegen terrils zijn toegankelijk voor bezoekers en bieden een weids uitzicht over de vlakte.

De twee terrils op het terrein behoren tot de hoogste in het noorden van Frankrijk en werden in 2012 opgenomen in de UNESCO-werelderfgoedlijst van het mijnbekken van Noord-Pas-de-Calais. Wilde planten en dieren hebben sindsdien hun intrek genomen op de hellingen, waardoor wat ooit industrieel afval was nu een plek is waar de natuur de overhand heeft genomen.