Raymonden, Prehistorische grot in Chancelade, Frankrijk

Raymonden is een grot aan de linkeroever van de Beauronne, ongeveer een kilometer ten noorden van Chancelade. De ingang ligt tussen twee voormalige steengroeven in vlakliggende Angoumien-kalksteen, dicht bij de weg D 939. De archeologische afzetting voor de grot is 1,35 meter dik en werd in vier aslagen verdeeld.

De site werd in 1876 ontdekt door M. Hardy en eerst door hem, vanaf 1883 door twee leraren van een middelbare school uit Périgueux opgegraven. Bij de aanleg van de spoorlijn in 1887 gebruikten arbeiders de afzettingen voor de grot abusievelijk als spoorballast en verspreidden artefacten over bijna een kilometer. Hardy en M. Féaux onderzochten de site daarop tot 1888 systematisch en vonden een graf met menselijke resten aan de basis van de archeologische laag.

Het bekendste kunstwerk van de vindplaats is de bizonplaat, een gegraveerde steen uit het Magdalénien. Het beengereedschap is vooral van rendier; in het Magdalénien II verschijnt de saiga, in VI zeehondenbotten. De mens van Chancelade werd met rode oker begraven, die zijn botten rood kleurde.

De grot ligt ongeveer een kilometer ten noorden van Chancelade op de linkeroever van de Beauronne, tussen twee oude steengroeves bij het gehucht Les Grèzes; de D 939 van Périgueux naar Brantôme loopt er vlak langs. Het terrein voor de ingang overstroomde soms, dus houd rekening met nat weer.

Spoorwegarbeiders in de 19de eeuw haalde sediment uit de grot voor bouwmateriaal, wat de archeologische lagen door elkaar mengde. Deze onbedoelde verstoring maakt het vandaag moeilijk om exact te weten waar bepaalde voorwerpen lagen.