Church of Saint-Didier, Asfeld, Barokkerk in Asfeld, Frankrijk.

De Kerk van Saint-Didier is een barokke bakstenen kerk in Asfeld, gebouwd als een vijfhoekige rotonde bedekt door een platte koepel en omringd door een zuilengang met niskapellen. In het westen draagt een concave colonnade een koepeltoren van drie verdiepingen, voorafgegaan door een ovaal portaal. De roodbakstenen muren met lichte stenen omlijsting en boogvensters zijn vanaf de straat zichtbaar.

Jean-Jacques de Mesmes, graaf van Avaux, liet de kerk tussen 1680 en 1685 herbouwen, deels op eigen kosten. Het plan kwam van een „Monsieur Fleury” en de dominicaan François Romain uit Maastricht, die technische problemen bij de herbouw van de Pont Royal in Parijs had opgelost. Het bakstenen gebouw werd gerestaureerd in 1733, vanaf 1865, in 1994, 2001 en 2008/09, en op 3 mei 1913 geklasseerd als monument historique.

De kerk is gewijd aan de heilige Didier, de parochieheilige van Asfeld. Binnen staat een orgel met zeven registers, rond 1900 gebouwd door Clovis Renault, en de schilder Rostislas Loukine schonk een icoon van Maria met de apostelen Petrus en Paulus. De klokkentoren herbergt drie luidklokken, in 1922 gegoten door Alexandre Chambon uit Montargis: Gabrielle-Lucienne (825 kg), Marie-Louise Octavie (625 kg) en Lucie-Françoise (455 kg).

De kerk staat in het centrum van Asfeld; de bakstenen rotonde en de koepeltoren zijn vanaf de omliggende straten te zien. Ze is een beschermd monument en de parochiekerk, dus de toegang hangt af van diensten en restauratiewerkzaamheden; het interieur werd in 2008 en 2009 vernieuwd. In de klokkentoren hangen drie klokken, in 1922 gegoten door Alexandre Chambon uit Montargis.

Het plan volgt de omtrek van een viola da gamba: Jean-Jacques de Mesmes vroeg François Romain de kerk de vorm van een muziekinstrument te geven zodat gebeden beter ten hemel zouden stijgen. De bouw in baksteen is in de streek uniek, en het gebouw telt 138 pijlers en zuilen.