Paddaghju, Archeologische vindplaats in Sartène, Frankrijk

Paddaghju is een prehistorische site in Sartène met 258 menhirs, de grootste concentratie van dit type in het Middellandse Zeegebied. De stenen zijn gegroepeerd in zeven rijen, zes noord-zuid en één oost-west georiënteerd. De meeste zijn ruwweg tot menselijke silhouetten gehouwen, en drie statuemenhirs dragen gravures van zwaarden en dolken.

De vindplaats dateert uit de prehistorie en werd in de negentiende eeuw gedocumenteerd door onderzoekers die de steenopstellingen noteerden. Systematisch onderzoek in de twintigste eeuw onthulde meer details over hoe en waar de gesneden figuren waren aangebracht.

De naam Palaghju komt van het Corsicaanse paglia, stro, naar het droge gras op de vindplaats. De kuiltjes op de bewaarde grafplaat heten E Pile; volgens de legende vangen ze op onweersavonden regenwater met magische krachten op. De grafgiften, waaronder een gouden spiraalring, worden bewaard in het museum van Sartène.

Toegang tot de site is vrij, maar het terrein is onregelmatig en oneffen, dus draag stevig schoeisel en verken zorgvuldig. Er zijn geen aangelegde paden of barrières, wat je de vrijheid geeft om tussen de stenen te lopen en het landschap in zijn natuurlijke staat te bewonderen.

Een granieten plaat van de enige bewaarde megalithische kist, ten noorden van de rijen, draagt drie rijen van 11 tot 12 kleine cupules. Sommigen zien er sterrenbeelden of een watercultus in; een legende noemt ze E Pile, die tijdens onweersnachten regenwater met magische krachten zouden opvangen.