Abbaye de Longuay, Cisterciënzer abdij in Aubepierre-sur-Aube, Frankrijk.

De abdij van Longuay is een voormalige cisterciënzerabdij in Aubepierre-sur-Aube, Haute-Marne. Bewaard zijn vier kruisribgewelven van de zuidvleugel van de kloostergang, de warmkamer, een deel van de monnikenzaal en de lekenbroedersvleugel, omgebouwd tot een tweelaagse tiendschuur. Rond 1830 bouwde de familie Bouchu, ijzermeesters, een kasteel dat een klein deel van de kloostergang omvat. De hoge stenen gevel met steile topgevel en drie rondboogportalen behoort tot dit 19e-eeuwse gebouw.

Longuay werd in 1102 door Robert van Bourgondië, bisschop van Langres, gesticht voor Chrétien de Leuglay en zijn neven en was eerst een hospitium in het moeras van de Aube. In 1126 maakte bisschop Willenc de broeders tot reguliere kanunniken volgens de regel van Augustinus. Op 4 maart 1149 sloot het klooster zich als dochter van Clairvaux aan bij de cisterciënzer orde; 24 reguliere abten volgden tot de komst van commendataire abten in 1532. De monniken vertrokken in 1790, de goederen werden van 1791 tot 1793 verkocht.

De naam Longuay komt van het Latijnse Longum vadum, „lange voorde”, naar het moeras dat door de Aube werd gevoed en waar de gemeenschap zich vestigde. De conversenvleugel, omgebouwd tot een tweelaagse tiendschuur, geldt als een van de hoofdwerken van de cisterciënzer architectuur. De smederijen van La Chaume en de grangiae Hierce en Grand-Bois getuigen van het ambachtelijke en agrarische werk van de lekenbroeders.

De resten liggen in de Aube-vallei tussen Aubepierre-sur-Aube en Dancevoir, bereikbaar via de weg door het dal; het terrein ligt rond een huis uit de 19e eeuw en is nog particulier bezit, toegang is dus niet gegarandeerd. De tiendschuur, de 19e-eeuwse vleugel en het duivenhok zijn beschermd door de classificatie van 2019, en de site werd in 2018 opgenomen als bedreigd erfgoed. Van buiten zijn de bewaarde traveeën van de kruisgang en de tot tweelaagse schuur verbouwde lekenbroedervleugel te herkennen.

De conversenyleugel werd verbouwd tot een tweelaagse tiendschuur en geldt als een van de hoofdwerken van de cisterciënzer architectuur. De tiendschuur is sinds 5 oktober 1925 ingeschreven als monument historique; het 19e-eeuwse kasteel, de voormalige zuidvleugel van de abdij met het oostelijke uiteinde, en het duivenhok werden ingeschreven bij besluit van 29 juni 2016, vervangen door een classificatiebesluit van 11 april 2019.