Fontainejean Abbey, Cisterciënzer abdij in Saint-Maurice-sur-Aveyron, Frankrijk.

De abdij van Fontainejean is een ruïneus cisterciënzerklooster in Saint-Maurice-sur-Aveyron. De bewaarde noordarm van het transept heeft twee hoge spitsbogen op slanke ronde zuilen met gebeeldhouwde kapitelen; daarboven rijst een muur met een grote spitsboogopening waarvan de linkerkant is ingestort. Rechts sluit een lager overdekt stenen deel aan.

De abdij werd in 1124 gesticht en kreeg in 1148 koninklijke status, wat haar regionale belang vergrootde. Ze werd later verwoest tijdens de Honderdjarige Oorlog, een lot dat veel religieuze plaatsen van die periode trof.

De naam Fontainejean verwijst naar de bronnen die de monniken kanaliseerden: ze groeven greppels om de moerassen in de vallei te ontwateren, leidden een deel van het water naar de Aveyron en vormden met de rest de ru des Fontaines, sterk genoeg om hun molen aan te drijven. Het veld van hun eerste kapel heette in de 18e en 19e eeuw nog champ des Madeleines.

De ruïnes liggen ongeveer 3 kilometer ten oosten van Saint-Maurice-sur-Aveyron en zijn bereikbaar vanaf departementale weg 56. Het is het beste om op een droge dag te bezoeken, aangezien onregelmatige grond glad wordt in natte omstandigheden.

De abdij werd de begraafplaats van de familie Courtenay, de heren die haar stichtten en beschermden. Miles de Courtenay, de stichter, had eerder de abdij Les Écharlis gesticht. Nog te onderscheiden is de noordarm van het transept met zijn kapellen, het enige aanzienlijke deel van de kerk dat overbleef na de verwoesting door protestantse troepen in 1562.