Abbaye Notre-Dame de Bon-Repos, Abdijruïne in Bon Repos sur Blavet, Frankrijk

De Abbaye Notre-Dame de Bon-Repos is een Cisterciënzer klooster in ruïnes, gelegen langs de Blavet met stenen overblijfselen van gebouwen uit verschillende eeuwen. De bewaarde structuren omvatten delen van de kerk, kloostergalerijen en bijgebouwen omgeven door bos.

De abdij werd op 23 juni 1184 gesticht door burggraaf Alain III de Rohan en Constance de Penthièvre als dochterklooster van Savigny onder de naam Sanctae Mariae de Bona Requie. In de crypte lagen tussen 1196 en 1516 de graven van dertien burggraven van Rohan. Frans I plaatste haar in 1516 onder commendataire abten; in 1790 opgeheven, werd ze in 1796 door de Chouans in brand gestoken en na 1850 als steengroeve gebruikt.

De naam Bon-Repos, 'goede rust', komt uit een legende: burggraaf Alain III de Rohan viel tijdens een hertenjacht in het Quénécan-bos in slaap en droomde daar een abdij te stichten. De crypte van de abdijkerk diende bovendien tussen 1196 en 1516 als grafplaats voor dertien burggraven van Rohan.

De ruïne ligt in de Blavet-vallei in het bos van Quénécan, ongeveer 25 km ten noordwesten van Pontivy, langs het kanaal van Nantes naar Brest. Bewaard zijn het poortgebouw met gewelfde doorgang uit de 13e-14e eeuw en het vierkante complex uit de 17e-18e eeuw; aan het rechteruiteinde van de gevel staat een metalen steigertoren. De site is sinds 5 januari 1940 ingeschreven als monument historique.

De naam van de abdij komt uit de legende van Alain III de Rohan, die in slaap viel tijdens de jacht op een hert in het bos van Quénécan en droomde dat de Maagd hem vroeg daar een klooster te stichten; hij noemde het Bon-Repos om zijn goede rust. De crypte van de abdijkerk diende tussen 1196 en 1516 als grafplaats voor dertien burggraven van Rohan.