Jezuïetenkerk, Barokkerk in Molsheim, Frankrijk.

De voormalige Jezuïetenkerk, nu de parochiekerk van de Heilige Drievuldigheid en Sint-Joris, is een gebouw in laatgotische stijl (Nachgotik) van lichtroze-beige steen onder een steil donkergrijs leien dak. Ze is buiten 72 m lang, met een spits van 45 m en een klein traptorentje met piramidevormig dak. Het schip binnen is 20 m hoog, met tribunes boven de zijbeuken.

Aartshertog Leopold V van Oostenrijk, bisschop van Straatsburg, besloot op 15 november 1614 een nieuwe kerk te financieren voor het in 1580 gestichte jezuïetencollege van Molsheim. De eerste steen werd in februari 1615 gelegd en Christoph Wamser bouwde haar in twee jaar; op 26 augustus 1618 werd ze ingewijd. Na de opheffing van de jezuïeten werd ze in 1791 de parochiekerk Sint-Joris, ter vervanging van de afgebroken oude parochiekerk.

De kerk was vanaf het begin aan de Heilige Drievuldigheid gewijd; pas in 1791, na de afbraak van de oude parochiekerk Saint-Georges, kreeg ze de naam Sainte-Trinité-et-Saint-Georges. In de noordelijke transeptarm staat de barokke Ignatiuskapel (1621-1630), in de zuidelijke de rococo Mariakapel (1748).

De kerk staat in Molsheim, maar niet in het hart van de oude stad; reken op een korte wandeling vanaf de marktplaats. Acht originele renaissance-deuren met groot ijzerbeslag geven nog toegang tot de buitenzijde, de sacristie, de Sint-Michielstoren en de traptorentjes naar de galerijen. De top van de toren, op 45 m, bereikt men via een wenteltrap van 159 treden.

Het orgel van 1781 is van Johann Andreas Silbermann, uit de familie van Elzasser orgelbouwers. Ook makkelijk te missen is het laatgotische kruis, 4,5 m hoog en 2,5 m breed, afkomstig uit het voormalige kartuizerklooster van Molsheim.