Lac de Villefort, meer in Frankrijk
Lac de Villefort, ook Lac Bayard genoemd, is het stuwmeer van de stuwdam van Villefort, die EDF tussen 1957 en 1964 bouwde in een smal dal ten noordwesten van Villefort in de Lozère. De dam houdt 37 miljoen kubieke meter water tegen over 136 hectare, op 580 m hoogte. De lichtgrijze, licht gebogen wand draagt een lage borstwering als wandelpad langs de kruin en een klein torentje bij de linkerlandhoofd; het water strekt zich uit tot beboste heuvels.
Het meer werd in de jaren 1950 aangelegd door stuwdamconstructie en begon in 1964 met water te vullen, waardoor de Bayard-vallei werd getransformeerd. De overstroming van de vallei leidde tot het onderlopen van verschillende nederzettingen, waardoor historische structuren zoals een brug uit de negentiende eeuw onder water kwamen, die soms zichtbaar wordt als het waterpeil daalt.
De naam verwijst naar het nabije dorp Villefort, dat al eeuwenlang in deze bergstreek is gevestigd. Tegenwoordig is het meer uitgegroeid tot een ontmoetingsplaats waar locals en bezoekers samen tijd doorbrengen, een verschuiving van zijn oorspronkelijke rol als infrastructuurproject.
Een wandelcircuit van 7,3 km loopt rond het meer, en het meer met omgeving is sinds 1972 een beschermd gebied van 340 hectare. Pleziervaart en sportactiviteiten zijn geregeld bij prefectuursbesluit van 1 juni 2016; de bewegwijzering wordt onderhouden door het gemeenteverband van Villefort. Zwemmen en het eten van vis werden in 2019 bij prefectuursbesluit verboden wegens giftige algen (neurotoxische cyanobacteriën).
Het gehucht Bayard, met ongeveer dertig inwoners, werd onteigend en bij het vullen van het stuwmeer volledig onder water gezet. De Bayard-ader van de oude mijnconcessie, tot 1931 ontgonnen, ligt in dat verdronken dorp; vóór de herinrichting van de oevers vond daar geen archeologisch onderzoek plaats.
De community van nieuwsgierige reizigers
AroundUs brengt duizenden geselecteerde plaatsen, lokale tips en verborgen pareltjes samen, dagelijks verrijkt door meer dan 94.978 bijdragers wereldwijd.