Maison des Fées, Ganggraf in Mesnil-Roc'h, Frankrijk.

Het Maison des Fées is een overdekte gang (allée couverte) in het Mesnil-bos bij Tressé, 12 m lang en 1,20 m breed, begrensd door negentien rechtopstaande stenen en een sluitsteen. Acht dekplaten vormen het dak en aan één uiteinde ligt een kleine, onbedekte voorkamer. De gang is van noordnoordwest naar zuidzuidoost gericht.

Het ganggraf werd in 1889 geklasseerd als monument historique. In 1929 vroeg de eigenaar, baron Surcouf, de Engelse archeoloog Robert Mond het te onderzoeken; Mond groef in 1931 en restaureerde het monument. Zijn assistente V.C.C. Collum publiceerde de vondsten: een skelet, aardewerk, een ketting van speksteenkralen, een bronzen as van Domitianus en twee ijzerfragmenten.

De naam „Maison des Fées“ (feeënhuis) komt uit een Bretonse legende: de feeën van het monument lieten een koe ontsnappen naar een naburige weide en vergoedden de eigenaar met een stuk brood dat niet hard of kleiner zou worden zolang hij de herkomst geheimhield. De boer bekende het uiteindelijk en het brood werd oneetbaar hard. In het Bretons heet het monument ti ar boudiged.

Het monument ligt in het Forêt du Mesnil, ten oosten van Le Bourg in Tressé, aan de rand van een eikenbos; de gang is noordnoordwest-zuidoost georiënteerd. De kamer is 12 m lang en 1,20 m breed, de ingang is laag en de vloer bestaat uit aarde. Aan het uiteinde bevindt zich een kleine, onbedekte voorkamer.

Op de rechter binnenplaat zijn twee paar borsten in reliëf uitgehouwen, elk met een ketting eronder; de buitenste sluitplaat draagt een vergelijkbaar paar, in de jaren 1980 verminkt. Het motief, gelezen als een moedergodin van vruchtbaarheid en dood, komt ook voor in Kerguntuil en Prajou-Menhir.