Rochechouart crater, Inslagstructuur in Haute-Vienne, Frankrijk.

Rochechouart is een inslagstructuur in het zuidwesten van Frankrijk waarvan de oorspronkelijke krater van ongeveer 20 km doorsnee door erosie is uitgewist. Overgebleven is een centrale, bijna cirkelvormige zone van circa 12 km breed met breccies en door de inslag gesmolten gesteenten, omringd door een diffuse ringvormige zone van ongeveer 25 km breed met breccieaders en sterke breukvorming in het gneis- en granietgesteente.

De inslag vond 206,9 ± 0,3 miljoen jaar geleden plaats, ongeveer 5,6 miljoen jaar voor de Trias-Jura-grens. In 1969 stelde geoloog François Kraut officieel de inslagoorsprong van de krater vast, waarmee een debat eindigde dat begon met de eerste beschrijving van de plaatselijke breccies eind 18e eeuw. Halverwege de jaren 1970 toonde P. Lambert in de gesteenten een signaal van het projectiel aan, wat de inslag bevestigde.

Het krater trekt onderzoekers en studenten aan die de ongewone geologie en vormingen willen bestuderen. Lokale instellingen helpen bezoekers dit oude kosmische event beter te begrijpen.

Het gebied wordt best verkend op aangewezen paden, met geleide rondleidingen beschikbaar vanuit het nabijgelegen stadje Rochechouart. Het is raadzaam comfortabele schoenen te dragen omdat het terrein oneven is en het weer snel kan veranderen.

De extreme hitte van de inslag transformeerde lokale steen in glasachtige kernen en andere zeldzame mineralen die vandaag nog zichtbaar zijn. Deze transformatie toont de onvoorstelbare kracht van de originele botsing.