Phare de la Teignouse, Vuurtoren in de baai van Quiberon, Frankrijk

De Phare de la Teignouse is een witte cilindrische vuurtoren gebouwd op een geïsoleerd rotsachtig rif in de Baai van Quiberon, voor de kust van Bretagne. De toren staat op een kegelvormige basis en rijst ongeveer 16 meter op tot de lantaarnkamer bovenaan.

De bouw van de vuurtoren begon in 1843 en hij werd op 1 januari 1845 in dienst gesteld. In de jaren 1970 werd hij geëlektrificeerd met een windgenerator, en na volledige automatisering verlieten de laatste bewakers in juli 1983 het eiland. De windgenerator is later vervangen door fotovoltaïsche panelen.

De vuurtoren ontleent zijn naam aan het rif waarop hij staat, La Teignouse, een naam die plaatselijke zeelieden al generaties lang gebruiken voor dit gevaarlijke stuk water. Vissers van het schiereiland Quiberon gebruiken zijn knipperlicht nog steeds als oriëntatiepunt op weg naar de eilanden Houat en Hoëdic.

De vuurtoren is alleen per boot bereikbaar en dichtbij komen hangt af van de zeecondities, omdat het rif blootstaat aan sterke getijstromen. Hij is nog steeds een actief navigatiehulpmiddel, dus bezoeken aan boord zijn niet altijd mogelijk, maar hij is duidelijk te zien vanaf boottochten rond het schiereiland Quiberon.

De toren is tevens een station van het Automatic Identification System (AIS), nummer MMSI 992271007, waarmee schepen een peiling kunnen nemen. Het flitslicht op 20 meter hoogte reikt 15 zeemijl in de witte sector en 11 zeemijl in de rode. De windgenerator uit de jaren 1970 is vervangen door zonnepanelen.