Fort Belrupt, Militaire vesting in Belrupt-en-Verdunois, Frankrijk.

Fort de Belrupt is een eerstegeneratie-fort van het Système Séré de Rivières, in 1875-1877 gebouwd op een hoogte op 347 m ten oosten van Verdun, een van de „redoutes de la panique”. De vijfhoekige plattegrond met inspringende keel heeft de ingang onder in de gracht, voorafgegaan door een ravelijn op het glacis, in het midden van een diepe courtine met twee niveaus kazerne. Alle bouwwerken zijn metselwerk onder een aarddek, en het geschut stond in de open lucht achter tien bomvrije traversen.

Het fort werd in 1877 gebouwd als onderdeel van het Franse Séré de Rivières verdedigingssysteem langs de grens. Tijdens de Slag om Verdun in de Eerste Wereldoorlog diende het als artillerieposition en bood beschutting aan troepen.

De in 1887 toegekende naam Fort Corda eerde Joseph Corda, een artilleriegeneraal geboren in Belrupt op 26 november 1773 die meevocht bij de belegeringen van Luxemburg, Ehrenbreitstein en Danzig. Het decreet werd op 13 oktober 1887 ingetrokken, maar de Boulanger-naam bleef in het fronton boven de ingang gebeiteld staan en is daar nog te lezen.

Het fort ligt op 347 m, boven de weg naar Étain (D603, noord) en de weg naar Metz (D903, zuid). Sinds 2004 gebruikt een paintballclub het en knapt het licht op, waardoor een bezoek niet rechtstreeks mogelijk is; het omliggende land richting Caserne Chevert biedt zicht op kleinere installaties.

Het fort heeft geen echt kruitmagazijn: die rol vervulden twee kleine ruimtes aan de gangen in het rechterdeel. De artilleriestukken stonden in de open lucht, waarbij tien traversen de bediening bij beschietingen beschutting boden. De ingangstunnel komt uit in een smalle binnenplaats die als lichtput dient, met acht magazijnen in twee rijen van vier.