Tumulus d'Er Grah, Neolithische grafheuvel in Locmariaquer, Frankrijk
De tumulus van Er Grah is een neolithische grafheuvel die zich ongeveer 140 meter uitstrekt en een combinatie van stenen en aarde in een trapeziumvorm toont. De structuur heeft afwisselende steenlagen met interne kamers en ligt in de buurt van de Golf van Morbihan in het Bretonse landschap.
Het monument werd gebouwd tijdens het late Neolithicum en onderging meerdere uitbreidingen in verschillende constructiefasen tussen ongeveer 4500 en 4000 v.Chr. Archeologisch onderzoek vanaf 1908 onthulde het originele doel als begraafplaats en hoe het ruimtelijk evolueerde over vele generaties.
De Bretonse naam Er Vinglé, „de steengroeve”, komt van het perceel waar het noordelijke uiteinde van de tumulus rond 1933 als groeve werd ontgonnen. De vindplaats leverde ook een complete vaas van de Castellic-cultuur en tien variscietkralen die opzettelijk over enkele vierkante meters waren verspreid.
De tumulus ligt op de megalithische site van Locmariaquer, naast de gebroken Grand menhir en de Table des Marchand, allemaal te voet bereikbaar. Het zuideinde werd in 1971 geëgaliseerd voor een parkeerplaats, vanwaar men het monument bereikt. Het huidige uiterlijk komt van de restauratie van 1992; de lange, lage heuvel leest men vanaf het grasveld ervoor.
In een van de kuilen werden twee grote gedomesticeerde runderen, nog dicht bij de oeros, begraven in het derde kwart van het vijfde millennium v.Chr., nadat ze waren gevild en deels ontvleesd; tussen de ribben van een van beide stak een vuurstenen pijlpunt. Tien kralen van varisciet werden bovendien opzettelijk over enkele vierkante meters grond verstrooid, buiten elke grafstructuur.
De community van nieuwsgierige reizigers
AroundUs brengt duizenden geselecteerde plaatsen, lokale tips en verborgen pareltjes samen, dagelijks verrijkt door meer dan 95.383 bijdragers wereldwijd.