Kerdonis lighthouse, Integrale vuurtoren in Locmaria, Frankrijk.

De Phare de Kerdonis is een vuurtorenhuis aan de oostpunt van Belle-Île-en-Mer, in Locmaria in het Morbihan: een rechthoekig gebouw van wit metselwerk met een grijs zadeldak en grijze hoekstenen. Een centrale deur met drie treden en aan weerszijden een hoog venster met ronde bovenkant hebben een grijze stenen omlijsting. Aan het rechter dakuiteinde staat een cilindervormige oranjerode lantaarn met koepel, spits en rondom een leuning.

De vuurtoren van Kerdonis is een vuurtorenhuis op de oostpunt van Belle-Île-en-Mer, in Locmaria, Morbihan. Op 18 april 1911 overleed bewaker Alexandre Matelot na een onwelwording tijdens het schoonmaken van de lens; zijn vrouw Eugénie Bedex en hun kinderen bedienden de deels gedemonteerde constructie de hele nacht met de hand. Een brief van M. Raissac, belastingontvanger op Belle-Île, gepubliceerd in Le Figaro op 6 juni, maakte het geval bekend, en op 16 juni kende de staat mevrouw Matelot de eremedaille voor openbare werken toe.

De rode flitsen, telkens drie groepen per 15 seconden en tot 15 zeemijl zichtbaar, staan op zeekaart 7033 van het SHOM gecodeerd als Fl(3) R 15s 15M. De dood van wachter Alexandre Matelot in 1911 tijdens het schoonmaken van de lens, en de nacht waarin zijn familie het deels gedemonteerde mechanisme met de hand aandreef, inspireerden Théodore Botrel tot het lied Les Petits Gardiens du feu.

De vuurtoren is onbewaakt en niet te bezoeken; men ziet hem van buitenaf, vanaf de Pointe de Kerdonis aan de oostkant van Belle-Île-en-Mer. Het rode licht met drie flitsen per 15 seconden reikt 15 zeemijl ver, volgens zeekaart 7033 van het SHOM.

Het licht geeft elke 15 seconden drie gegroepeerde rode flitsen en reikt 15 zeemijl ver, gecodeerd als FI(3) R 15s 15M op zeekaart 7033 van het SHOM. Het ritme is 3 s aan, 3 s uit, 3 s aan, 3 s uit, 9 s aan, in een cyclus van 15 seconden.