Aulps Abbey, Middeleeuwse abdijruïnes in Saint-Jean-d'Aulps, Frankrijk

Aulps Abbey is een ruïne van een Cisterciënzer klooster in de Franse Alpen met stenen muren, gewelven en bouwkundige fragmenten uit de 12e eeuw. De locatie toont hoe een werkend klooster was ingedeeld met ruimtes voor gebed, arbeid en dagelijks leven.

Rond 1094 gesticht door monniken uit Molesme met toestemming van de bisschop van Genève, sloot de abdij zich in 1136 aan bij de cisterciënzer orde. De kerk werd op 26 mei 1212 ingewijd. Franse troepen trokken in 1792 Savoye binnen en verdreven de laatste monniken; in 1793 werd de abdij opgeheven. In 1823 gebruikten de inwoners het verlaten klooster als steengroeve voor hun afgebrande parochiekerk.

De naam Aulps komt van het Latijnse alpibus, „bergweiden“. De abdij bewaarde de relieken van Guarinus van Sion, haar tweede abt, wiens graf in het schip lag en pelgrims trok. Het poortgebouw uit het einde van de 15e of het begin van de 16e eeuw huisvestte de rechtbank van de abt en de uitdeling van aalmoezen.

Het terrein is dagelijks geopend van april tot november met duidelijke paden en informatieborden overal. Draag stevig schoeisel omdat de grond oneffen is, en neem gelaagde kleding mee omdat het weer in de bergen snel verandert.

De wijn van de abdij lag opgeslagen in drie zuidwaarts gerichte gewelfde kelders met een drainage- en reinigingssysteem. De wijn had weinig alcohol en was kort houdbaar; hij kwam van bezittingen bij Cluses, Thonon, Genève en Salins. De molen, door de regel van Benedictus verplicht, maalde tarwe en braakte hennep tot 1694, gevoed via een deels zichtbaar ondergronds aquaduct.