Koninklijke Sint-Benedictusabdij van Aniane, Benedictijner abdij in Aniane, Frankrijk

De Koninklijke Abdij van Aniane is een ommuurd kloostercomplex: een lang, meerlaags gebouw met rijen rechthoekige vensters en een zadeldak, aan de linkerzijde bekroond door de parochiekerk Saint-Sauveur met slanke toren en spits. Daarachter ligt een kruisgang met een arcadenhof, en een ommuurde tuin bevat een ronde zonnewijzer en geometrische bedden.

Gesticht in 782 door Witiza, zoon van de graaf van Maguelone, die de naam Benedictus aannam, werd de abdij begiftigd door Karel de Grote, die haar in 787 immuniteit verleende. Rond 800 huisvestte zij 300 monniken, en in 817 legde het concilie van Aken haar gebruiken op aan alle kloosters van het rijk. In 1562 geplunderd door calvinisten, sloot zij zich in 1633 aan bij de Mauristenhervorming; de kerk werd vanaf 1679 herbouwd en in 1688 ingewijd.

De abdij dankt haar naam aan de beek Anian, nu Corbières geheten, die even stroomafwaarts in de Hérault uitmondt. Oorspronkelijk was ze gewijd aan Onze-Lieve-Vrouw en de Heilige Verlosser, en er waren ook altaren voor de heilige Michaël en de heiligen Petrus en Paulus. Bij opgravingen van het CNRS in 2011 kwamen een 17e-eeuwse fontein en de vloer van een bassin aan het licht, waarschijnlijk gebruikt voor de viskweek voor de Mauristische monniken.

De kloostergebouwen, in 1994 buiten gebruik gesteld en in 2010 gekocht door de gemeenschap van gemeenten Vallée de l'Hérault, zijn niet als museum geopend; de abdijkerk Saint-Sauveur blijft parochiekerk. Het complex ligt in het dorp Aniane aan de beek Corbières, kort voor haar samenvloeiing met de Hérault. De opgravingen van het CNRS in 2011 legden een zeventiende-eeuwse fontein en de vloer van een visvijver bloot.

In de 19e eeuw werd het terrein omgevormd tot een gevangenis en later gebruikt als jeugdetentiekolonie, waarbij dit hoofdstuk van zijn geschiedenis tot in de jaren 1990 duurde. Bewijzen van dit ongebruikelijke gebruik blijven zichtbaar in delen van het complex.