Château de Lusignan, Middeleeuwse kasteelruïne in Lusignan, Frankrijk.

Het Château de Lusignan is een burchtruïne op een smalle landtong boven diepe dalen. Bewaard zijn delen van de donjon, de basis van de Tour Poitevine, cisternen, kelders, een traptoren in de muur en de fundamenten van een moutardier, plus hele muurdelen tegen de rotswanden.

Hugo II van Lusignan begon het kasteel in de tweede helft van de 10e eeuw; Hendrik II Plantagenet liet het in 1168 slopen en Hugo VIII bouwde het vanaf 1171 weer op. Jan van Berry moderniseerde het eind 14e eeuw. Hendrik III beval de afbraak in 1586, alleen de Tour Mélusine bleef tot 1622 staan; in de 18e eeuw liet de graaf van Blossac het neerhalen voor een openbaar park.

De lokale overlevering schrijft de bouw van het kasteel toe aan de fee Melusine voor haar echtgenoot Raymondin. De monnik Pierre Bersuire noteerde rond 1342-1350 dat zij naakt werd gezien en in een slang veranderde, die zou verschijnen telkens wanneer het kasteel van heer verandert. In de Très Riches Heures van de hertog van Berry verschijnt zij als een gevleugelde draak boven de Tour Poitevine.

Het terrein ligt op een smalle landtong tussen diepe dalen, bereikbaar vanuit het dorp via een lindenlaan die uitkomt op een terras met uitzicht over het dal. Muurfragmenten liggen tegen de rotswanden en de bodem is ongelijk, dus stevig schoeisel is nodig. Bewaard zijn delen van de donjon, de voet van de Tour Poitevine, een cisterne en de ingang van een gesloten ondergrondse gang.

Het kasteel diende als gevangenis voor Jacques Cœur en de latere Lodewijk XII. Het door Vauban versterkte deel werd later opnieuw gevangenis, daarna basisschool en toeristenbureau. In de Très Riches Heures van de hertog van Berry toont de miniatuur van maart het kasteel, met Melusine als gevleugelde draak boven de rechtertoren.