Kathedraal van Châlons-en-Champagne, Gotische katholieke kathedraal in Châlons-en-Champagne, Frankrijk.

Châlons Kathedraal is een gotische structuur met spitse bogen, ribgewelven en steunberen die de stenen muren ondersteunen. Grote glas-in-loodramen overspoelen het interieur met gekleurde licht de hele dag.

Een romaanse kathedraal, vanaf ongeveer 1120 herbouwd onder bisschop Willem van Champeaux, werd op 26 oktober 1147 ingewijd door paus Eugenius III. Na een brand in 1230 namen de architecten de rayonnant-gotiek over en voegden tussen 1280 en 1310 straalkapellen en een kooromgang toe. Het schip werd eind 15e eeuw voortgezet, en de barokke westgevel werd tussen 1628 en 1634 gebouwd naar ontwerp van Claude Monnart.

Het zuidelijke zijschip bewaart een reeks glas-in-loodramen uit het late 15e en vroege 16e eeuw, terwijl het tegenoverliggende zijschip ramen uit de 19e eeuw in 13e-eeuwse stijl heeft. De ramen van de zuidelijke transeptarm dateren uit de 20e eeuw. Gegraveerde grafzerken uit de 13e tot 17e eeuw zijn in de vloer ingelegd of langs de muren geplaatst.

De kathedraal staat in het midden van de oude stad, langs de rue de Marne, een van de twee straten die elkaar in de Gallo-Romeinse stad kruisten. De restauraties van de 19e eeuw verwijderden de zijkapellen en de na 1668 opgetrokken spitsen, waardoor het schip nu als één doorlopende ruimte leest. Zoek de stenen roos met het jaartal 1668, een spoor van de brand van de spits van de noordtoren.

De noordtoren droeg een spits van hout en lood van meer dan 80 meter hoog. Op 19 januari 1668 trof de bliksem hem; de brandende spits stortte op de apsis en sloeg door het gewelf, dat herbouwd moest worden — een stenen roos draagt het jaartal 1668. Twee derde van de crypte werd opgevuld om de pijlers te schragen, en sinds de restauraties van de 19de eeuw heeft de kathedraal geen spits meer.