Abbey of Val-Richer, Cisterciënzer klooster in Saint-Ouen-le-Pin, Frankrijk.

De abdij van Val-Richer is een voormalig cisterciënzer mannenklooster in Saint-Ouen-le-Pin, ongeveer elf kilometer ten westen van Lisieux. Het abdijverblijf uit de 17e eeuw, herbouwd onder Dom Dominique Georges, is een classicistisch gebouw van lichte steen met donkere hoekblokken, een steil leien dak, twee bakstenen schoorstenen, een klein houten klokkenstoeltje en dakkapellen. Kerk, kruisgang en kloostergebouwen werden in 1802 afgebroken.

Het klooster werd in 1143 gesticht door Philippe de Harcourt, bisschop van Bayeux, als centrum van religieus leven. Het onderging in de 17e eeuw een grote wederopbouw maar werd beschadigd tijdens de Franse Revolutie.

De naam Val-Richer komt van Vallis Richerii, de Latijnse vorm in de oorkonden van het klooster. Dertig koorgestoelten uit de tijd van Lodewijk XIV werden na de afbraak van 1802 overgebracht naar de kerk Saint-Jacques in Lisieux. Door huwelijk kwam het domein aan de familie Schlumberger, wier bakstenen laboratorium als monument is ingeschreven.

Het domein ligt in Saint-Ouen-le-Pin, ongeveer elf kilometer ten westen van Lisieux. De inschrijving van 1991 betreft het abtsverblijf met zijn vaste decoraties, de noordwestelijke vleugel en het hoofdgebouw van de oude boerderij; die van 2008 voegt de woningen van de bewaker en de tuinman, het volledige Schlumberger-laboratorium en de keukentuin toe.

Een bakstenen laboratorium op het landgoed behoorde toe aan de gebroeders Schlumberger, nakomelingen van François Guizot via zijn dochter Henriette en Conrad de Witt. Het gebouw werd op 16 juni 2008 volledig als monument historique ingeschreven, samen met de huizen van de bewaker en de tuinman en de keukentuin.