Moulin de la Galette, Historische windmolen in Montmartre, Parijs, Frankrijk

De Moulin de la Galette is een windmolen op een lage gemetselde basis, met een vierkant lichaam van verweerde horizontale houten planken dat versmalt naar een schilddak met een kleine donkere kap. Vier lange roostervleugels van ongeverfde houten latten stralen vanaf de top. De Blute-fin-molen is nu privé en niet toegankelijk voor publiek; de Radet-molen markeert de ingang van een bistro.

De Moulin de la Galette omvat twee windmolens, Blute-fin en Radet, op Montmartre. De Blute-fin werd gebouwd in 1622, terwijl de Radet in 1717 werd verplaatst en herbouwd. De familie Debray verwierf de Blute-fin in 1809 en de Radet in 1812. In 1814, tijdens het beleg van Parijs, stierven drie Debray-mannen bij de verdediging van de molen tegen Kozakken; de molenaar werd gedood en aan de wieken gespijkerd. In 1870 onderging Pierre-Charles Debray hetzelfde lot tijdens de Frans-Pruisische Oorlog.

De molen werd beroemd door Renoirs schilderijen, die de sociale samenkomen en feestelijkheden hier vastlegden. Bezoekers kunnen nog steeds zien hoe belangrijk deze plek was voor kunstenaars en het nachtleven van Montmartre.

De site ligt op een heuvel in Montmartre en is gemakkelijk bereikbaar te voet of met het lokale vervoer. Bezoekers moeten weten dat het gebied veel trappen en hellende straten heeft die uw bezoek kunnen beïnvloeden.

De naam van de molen komt van de galette, een klein roggebroodje dat de molenaars van de familie Debray verkochten met een glas melk, waarschijnlijk ezelinnenmelk, aan liefhebbers van het pittoreske. In 1830 vervingen zij de melk door wijn, vooral de plaatselijke Montmartre-wijn, en werd de molen een cabaret.