Mont Gerbier de Jonc, Vulkanische piek in Ardèche, Frankrijk

De Mont Gerbier de Jonc is een fonolietlavakoepel in de Ardèche, 1551 meter hoog. Het bovenste deel is verdeeld in ruwweg prismatische zuilen van grijs en lichtbruin gesteente, waartussen groene planten groeien. Grijze puinhellingen en verspreide naaldbomen bedekken de lagere flanken.

De berg vormde zich ongeveer 8 miljoen jaar geleden door vulkanische activiteit die een koepel binnen de krater van een oud vulkaan creëerde. Met verloop van tijd erodeerde de erosie het omliggende landschap, waardoor dit hardere fonoliet rotsen als belangrijke regionale landmark blijven staan.

De naam Gerbier de Jonc misleidt: hij komt van een pre-Keltische wortel, Gar voor „rots" en Jugum voor „berg", niet van de Franse woorden voor hooischelf of rus. Elke paasmaandag is er op de site een maaltijd rond fin gras du Mézenc, een rundvlees met beschermde oorsprongsbenaming. Begin juni brengt de Cercle des trois sources in Sainte-Eulalie vertegenwoordigers samen van dorpen waar andere grote Europese rivieren, zoals de Donau, ontspringen.

De beklimming is gratis en duurt vanaf de voet van de dom ongeveer een half uur. Het bovenste deel loopt over fonolietzuilen en losse stenen, dus stevig schoeisel is nodig. Ter plaatse toont de maison du site, in juni 2017 geopend in het voormalige chalet-hôtel van de Touring club de France, informatiepanelen en video's.

De nefelien-fonoliet bevat goed zichtbare sanidienkristallen en enkele augietnaalden, waaraan geologen het gesteente herkennen. Periglaciale koudeperioden in het Kwartair braken het bovenste deel van de koepel uiteen; de gevallen blokken vormen de puinhellingen rond de voet van de top.