Champlâtreux, 18e-eeuws kasteel in Épinay-Champlâtreux, Frankrijk.

Champlâtreux is een kasteel in Franse classicistische stijl, gebouwd tussen 1751 en 1757 door architect Jean-Michel Chevotet voor Mathieu-François Molé. De lange symmetrische stenen gevel heeft een middenpaviljoen met een rond koepeldak en vier wijzerplaten, geflankeerd door vleugels met hoge witomlijste ramen en dakkapellen. De begane grond heeft boogopeningen, en ervoor ligt een grindplein met geschoren hagen en piramidale struiken.

Het kasteel werd getransformeerd van een oudere woning naar zijn huidige vorm in het midden van de 18e eeuw onder leiding van een welgestelde ambtenaar. Tijdens de Franse Revolutie diende het als militair ziekenhuis, een ervaring die veel van zijn originele inrichting verspreide.

De naam Champlâtreux komt niet van gips: het land werd in 1567 gekocht door Édouard Molé, en de familie werd later «Molé de Champlâtreux» genoemd nadat het domein tot markizaat was verheven. Het kasteel diende als buitenverblijf voor ontvangsten en jacht, met drieëntwintig gastenkamers, elk met eigen toiletkamer, garderobe en diendenkamer. In 1862 beschreven de gebroeders Goncourt de salon, gerestaureerd voor een bezoek van koning Lodewijk Filips, als «de stijl van de parlementaire regimes, een treurige stijl».

Het park en het interieur zijn alleen in juli en augustus en tijdens de Europese Open Monumentendagen open; controleer die periodes voor u afreist. De toegang loopt via de D 316, waar de twee wachthuisjes staan, en via een brug over de droge gracht het domein in. De stallen liggen links van de voorhof.

Het kasteel werd gefinancierd door een welgestelde ambtenaar met behulp van het vermogen van zijn vrouw, een ongebruikelijke regeling voor die tijd. Dit partnerschap maakte het mogelijk een bescheiden eigendom om te vormen tot een van de meest opvallende van de regio.