Grand-Hôtel du Cap-Ferrat, Paleishotel in Saint-Jean-Cap-Ferrat, Frankrijk

Het Grand-Hôtel du Cap-Ferrat staat op de punt van het schiereiland Saint-Jean-Cap-Ferrat; de crèmekleurige gevel rijst meerdere verdiepingen op onder een platte daklijn met de ingeschreven hotelnaam. Symmetrische rijen rechthoekige ramen met blauwgrijze luiken en kleine smeedijzeren balkons flankeren een centrale ingang onder een ronde groene luifel. Het gebouw begon in 1908 met twee vleugels in een open hoek; een loggia-eetzaal en de centrale Rotonde volgden in 1909.

Eind negentiende eeuw kocht koning Leopold II van België de beboste gronden van het schiereiland en verkocht een deel aan een maatschappij onder leiding van ene Péretmère, die zes en een halve hectare voor het hotel reserveerde. In 1908 begon de bouw met twee vleugels in een open hoek; in 1909 volgden een loggia-eetzaal en de centrale Rotonde. Later verwierf Madame Ferras, grootmoeder van violist Christian Ferras, het pand; tijdens de Eerste Wereldoorlog deed het dienst als hospitaal.

Het hotel heeft drie restaurants: Le Cap (gastronomisch), La Véranda (all day dining) en de Club Dauphin bij het zeewaterbad. In 2024 werd zijn patissier Pierre-Jean Quinonero uitgeroepen tot Patissier van het Jaar, en in 2025 plaatste de Michelingids het hotel in zijn wereldwijde Top 5.

Het hotel staat op de punt van Cap-Ferrat, bereikbaar via de kustweg door Saint-Jean-Cap-Ferrat. Omdat de rotskust de zee moeilijk toegankelijk maakte, werd een inham in de rotsen geblazen; daarnaast opende in april 1939 het 33 meter lange zeewaterbad Sun Beach. De tuinen zijn aangelegd door landschapsarchitect Jean Mus bij de uitbreiding van 2009.

Het zeewaterbad bij de kust, in april 1939 geopend als Sun Beach, meet 33 meter en gold toen als olympisch. In juni 1940 vertelde een Italiaanse genieofficier de hoteldirecteur dat hij dat bad had gebouwd. In 2024 werd banketbakker Pierre-Jean Quinonero uitgeroepen tot banketbakker van het jaar.