Abbaye de Saint-Hilaire, Karmelietenklooster in Ménerbes, Frankrijk.

De Abbaye de Saint-Hilaire is een voormalig karmelietenklooster op een steile helling tegenover de Luberon, op de grens van Ménerbes en Lacoste. De kloosterkerk in overgangsstijl heeft één schip en eindigt in een vlak koor met drie lancetvensters; in de 14e eeuw werden twee zijkapellen toegevoegd. De helling dwong tot een deels in de rots uitgehouwen bouw, een verdedigingsmuur en toren, en landbouwterrassen (restanques) rond een in de 17e eeuw herbouwde kruisgang.

De abdij werd rond 1250 gesticht door Karmeliten die het Mount Carmel in Palestina hadden verlaten, wat het eerste Karmelieten klooster in de regio Comtat Venaissin was. Deze stichting vertegenwoordigde een belangrijke uitbreiding van de religieuze orde naar Zuid-Frankrijk.

De kerk is aan de heilige Hilarius gewijd en op een van de muren staat het jaartal 1254 gegrift. De karmelieten kwamen van de Karmelberg in Palestina en verbleven eerst in Les Aygalades bij Marseille voor ze zich hier vestigden. De weigering van de prior om de tiende te betalen, waarvan het huis was vrijgesteld, leidde vanaf de 15e eeuw tot conflicten met de plaatselijke geestelijkheid.

De site kan worden bezocht tijdens reguliere openingsuren en het klooster ligt op een helling met geplaveide paden die zijn gebouwen verbinden. Draag stevig schoeisel aangezien sommige gebieden oneffen terrein hebben en trappen leiden tussen verschillende niveaus van het complex.

Het jaartal 1254 is gegraveerd in de kerkmuur in de kruisgang; de karmelieten beriepen zich op een stichting door Lodewijk de Heilige na de Zevende Kruistocht. In 1660 wendden zij zich met dat argument tot Lodewijk XIV nadat de bisschop van Cavaillon hen had verdreven. In 1778 werd de gemeenschap wegens te weinig broeders bij die van Avignon gevoegd.