Tuilerieënpaleis

Het Paleis van Tuileries was een uitgestrekt complex met twee grote pavillons en meerdere binnenplaatsen, waarvan de gevel zich uitstrekte van het Louvre tot aan de huidige tuingrens. Rijkelijk versierde ramen en een centraal dak definieerden eens het uiterlijk voordat de structuur werd verwoest.

Catharina de Medici gaf opdracht voor de bouw van het gebouw vanaf 1564, nadat haar astroloog haar adviseerde de oude koninklijke residentie te verlaten. Een eeuw later, tijdens de Parijse Commune in 1871, staken opstandelingen het in brand, en de ruïnes werden in 1883 afgebroken.

De naam verwijst naar de dakpannenfabrieken die eens op dit terrein stonden voordat het paleis werd gebouwd. Hoewel het gebouw verdwenen is, blijft het gebied deel uit van de openbare tuinen waar Parijzenaars wandelen, lezen en samenkomen.

Bezoekers vinden vandaag geen zichtbare resten van het gebouw, maar oude tekeningen en foto's in het Louvre geven een indruk van de oorspronkelijke vorm. De openbare tuin die het voormalige terrein bezet, is overdag gratis toegankelijk en biedt een rustige plek om na te denken over het verleden.

Na het vuur van 1871 bergden Parijse steenhouwers delen van de verwoeste gevel op en hergebruikten later afzonderlijke elementen in andere gebouwen. Zuilen en reliëfs van de oorspronkelijke structuur versieren nu particuliere landgoederen en regionale musea.