Abdij van Saint-Roman, Grotmonasterie in Beaucaire, Frankrijk.

De abdij van Saint-Roman is een holenklooster uitgehouwen in een lichtbeige kalksteenrots boven de samenvloeiing van de Gardon en de Rhône. De voorzijde is een brede, vlakke wand met een vierkante top, linksboven met een terras omgeven door een dun metalen hekwerk en rechtsonder met een schaduwrijke holte onder een overhang. Naast rechthoekige in de rots gesneden greppels staat een lage muur van gestapelde grijze, tan en bleekgele stenen met een chevronpatroon.

Monniken stichtten deze plaats in de 10e eeuw en transformeerden natuurlijke grotten in een functionerend klooster. De gemeenschap verliet het terrein in de 16e eeuw, wat het einde van het kloosterleven markeerde.

De abdij toont hoe monniken hun leefruimten rechtstreeks uit kalksteenrots hebben uitgehouwen om een functionerende gemeenschap te vormen. Door de cellen en vergaderzalen te doorlopen zien bezoekers hoe het dagelijks leven van deze monniken was ingedeeld.

De plaats ligt op een heuvel boven Beaucaire en is per voet bereikbaar vanaf het stadscentrum. Het is belangrijk comfortabele schoenen te dragen, aangezien de klim steil is en de binnentrappen nauw en glad kunnen zijn.

De naam Saint-Roman verwees naar Romain de Condat, maar recente beschouwingen neigen naar Romanus, martelaar van Rome. Oudere historici uit Beaucaire zagen in de graven van de kapel een gelijkenis met catacomben uit de late oudheid. De plek bleef lang alleen bij lokale kringen bekend, tot de toeristische ontsluiting begin 21e eeuw.