Skaros Rock, archeologische vindplaats op een rotsachtige landtong in Imerovigli, Santorini, Griekenland

Skaros Rock is een steile vulkanische landtong van donkerbruin en grijs gelaagd gesteente die voor de westkust van Santorini uit de Egeïsche Zee oprijst, met hellingen bedekt met laag struikgewas en los puin. Een smal pad van ruw gehouwen stenen treden slingert omhoog. Bij de top draagt een vlak plateau met verticale rotswanden lage vervallen muren en rechthoekige fundamenten.

Een vesting werd gebouwd op deze rotsformatie in de 13e eeuw en diende jarenlang als het belangrijkste centrum van het eiland. De structuren werden geleidelijk vernietigd door natuurlijke krachten zoals aardbevingen en vulkanische activiteit, wat tot geleidelijke verlating leidde.

De kapel Panagia Theoskepasti, gebouwd aan de voet van de rots, is nog in gebruik op de kliffen onder de ruïnes. Haar naam betekent "door God bedekt" en men bereikt haar te voet vanuit Imerovigli. Rond 1336 telde de nederzetting Skaros meer dan 200 huizen en enkele honderden inwoners.

De beklimming begint bij de kerk Agios Georgios en duurt ongeveer een uur voor de volledige wandeling. Het terrein is blootgesteld en kan winderig zijn, dus passende zonnebescherming en stevig schoeisel zijn belangrijk.

Skaros was de grootste nederzetting van Santorini en de feitelijke hoofdstad van het Venetiaanse Santorini, met meer dan 200 huizen in 1336. Na 1566 lieten de Ottomanen er een garnizoen achter, maar het einde kwam van de vulkaan: de uitbarsting van 1650 en de bijbehorende aardbevingen deden een deel van de stad in zee storten, en die van 1701-1711 dreven de meeste bewoners naar Fira en Imerovigli.