Fortifications of Rhodes, Middeleeuws vestingwerk in Rhodos, Griekenland

De vestingwerken van Rhodos vormen een verdedigende halve maan rond de middeleeuwse stad: vooral een machtige muur van met steen beklede aarden wal, met escarp, bastions, gracht, contrescarp en glacis; aan de havenzijde een gekanteelde muur. Opgetrokken in puinmetselwerk tonen ze gladde buitenvlakken van lichtgrijze en beige blokken tegen beklimming. Elf poorten ontsluiten de oude stad, waaronder de dubbel omwalde Poort van Amboise, voltooid in 1512.

De Hospitaalridders namen Rhodos in 1309 in na drie jaar strijd en versterkten de bestaande Byzantijnse muren. Grootmeester Antonio Fluvian de Riviere breidde de ring uit tot ongeveer 42 hectare, en de muurgordel was voltooid tussen 1457 en 1465. Na de aardbeving van 1481 lieten de grootmeesters d'Aubusson, d'Amboise, del Carretto en de l'Isle Adam de muren tegen geschut herbouwen met Italiaanse militaire architecten. De Ottomanen namen de stad in 1522, herstelden de muren en hielden ze vier eeuwen in stand.

De muren waren per tong verdeeld: de Grootmeester hield de noordzijde, terwijl de westelijke en zuidelijke delen toebehoorden aan de tongen van Frankrijk, Auvergne, Spanje, Duitsland en Italië. Bastions en wallen dragen nog die namen, zoals het Bastion van Italië en de wal van Spanje. De Sint-Janspoort werd na 1480 gesloten en vervangen door een vijfhoekig bastion dat de Amboise-poort beschermt.

Toegang tot de muren is mogelijk via verschillende ingangen binnen de oude stad, waarbij sommige secties open zijn om te bewandelen en andere alleen van buitenaf te bekijken zijn. Op zonnige dagen zijn stevige schoenen en zonnebescherming raadzaam omdat de stenen oppervlakken glad kunnen worden en weinig schaduw bieden.

De muren bleven bevroren in hun vorm van 1522 doordat de Ottomaanse veroveraars ze tijdens vier eeuwen heerschappij repareerden en onderhielden. Zo is Rhodos een van de weinige ommuurde steden van Europa waar de overgang van middeleeuwse muur naar kanonbestendige vesting nog in het steen te lezen is.