Paleá Kokkiniá, Arbeiderswijk in Piraeus, Griekenland

Paleá Kokkiniá is een historische arbeiderswijk in het noorden van Piraeus, Griekenland, geen kerk. De wijk grenst in het noorden aan Níkea, in het zuiden aan Lefka, in het oosten aan Ágios Ioánnis Réntis en in het westen aan Maniatika, en verder aan Kamínia en Papastrátos. Het hart is het Agía Sotíra-plein met park, schoolcomplex, gymzaal en basketbalveld; de Thivón-laan loopt er dwars doorheen.

Paleá Kokkiniá werd vanaf het midden van de 19e eeuw bewoond door boeren uit Arvanitische dorpen in Attica zoals Spata, Menidi en Liosia, aangetrokken door de rode grond die geschikt was voor landbouw en veeteelt. Na de Klein-Aziatische catastrofe van 1922 kwamen eerst Armeense vluchtelingen, daarna Grieken uit Smyrna, die het aparte Nieuw-Kokkiniá stichtten, nu de gemeente Nikaia.

De naam komt van de rode grond die midden 19e eeuw boeren uit Arvanitische dorpen in Attica (Spata, Menidi, Liosia) aantrok; om hun vele karren heetten zij arabbatzides. Het centrale plein Agia Sotira is genoemd naar het kleine kerkje van de Gedaanteverandering uit 1868, dat bewoners nog steeds „Agia Sotira" noemen. Het plein Neráida was het eindpunt van de lijn Piraeus–Palaia Kokkinia en vanaf 1955 een zondagse plek voor kebab bij Serkos.

Paleá Kokkiniá ligt ten noorden van het centrum van Piraeus, begrensd door Níkea in het noorden, Lefka in het zuiden, Ágios Ioánnis Réntis in het oosten en Maniatika in het westen. De as is de Leofóros Thivón, die de wijk vanaf de Retsina-fabriek doorsnijdt. Het centrale plein Agía Sotíra omvat het park, het schoolcomplex en een basketbalveld; het tweede plein is Neraída, de oude eindhalte van de lijn Piraeus–Paleá Kokkiniá.

Een marmeren zuil op de hoek van de Thivon- en Faliroustaat herdenkt de drie eerste gesneuvelden van de blokkade van Kokkinia; het oude busstation van de 5e KTEL aan Thivon 50, gekocht onder burgemeester Andreas Andrianopoulos, werd door Panagiotis Fasoulas en Giorgos Kasimatis voorgesteld als Nationaal Transportmuseum.