Lerna, Archeologische vindplaats in Myloi, Griekenland

Lerna is een archeologische vindplaats bij het dorp Myloi in de gemeente Argos-Mykines, Griekenland. Het beslaat een van de grootste prehistorische tumuli van Griekenland, ongeveer 180 bij 160 meter, gevormd tijdens een lange neolithische bewoning. Op de geëgaliseerde top ligt de nederzetting Lerna III uit het Vroeg-Helladisch II, omringd door een dubbele verdedigingsmuur met torens en met het tweelaagse Huis van de Dakpannen, genoemd naar zijn terracotta dakpannen.

De nederzetting begon in het Neolithicum en bereikte zijn hoogtepunt tijdens de vroege bronstijd, toen bewoners versterkte muren en een groot openbaar gebouw bouwden. Na vernietiging rond 2200 voor Christus werd het gebied opnieuw bewoond en bleef het bezet tot in de Myceense periode, waarbij latere generaties de monumentale structuur met een aarden heuvel bedekten.

Lerna was een van de toegangen tot de Onderwereld; er werden de aan Demeter gewijde Lernaeïsche mysteriën gevierd en een feest genaamd Lernaea. Pausanias schrijft de stichting toe aan Philammon, de tweelingbroer van Autolycus. Dionysus werd er aangeroepen als Bugenes, „zoon van de Stier”, op het geluid van een archaïsche trompet, de salpinx, terwijl een lam in het water werd geworpen voor de Hydra, de hoeder van de poort.

De vindplaats ligt bij het dorp Myloi, ten zuiden van Argos, op een lage heuvel tussen de bergen en de Argolische Golf. De grond is ongelijk en deels bedekt met losse stenen, dus stevig schoeisel is nuttig. De omgeving was vroeger moerassig; het voormalige meer werd in de 19e eeuw drooggelegd.

De opgraver van de site, John L. Caskey, begon in 1952 en startte de publicatiereeks Lerna I–V over de bronstijdvondsten. Bandpatronen gestempeld met hetzelfde zegel zijn gevonden in Lerna, Tiryns en Zygouries, wat deze nederzettingen verbindt via een gedeeld markeringssysteem.