Poliochne, Archeologische vindplaats op het eiland Lemnos, Griekenland.

Poliochne is een oude nederzetting op het eiland Lemnos met resten uit verschillende eeuwen van de prehistorie. Opgravingen onthullen huizen, aardewerk en watersystemen die tonen hoe bewoners in deze verhoogde kustlocatie leefden.

Vanaf 1930 opgegraven door de Italiaanse Archeologische School te Athene onder Alessandro Della Seta en vanaf 1951 voortgezet door Luigi Bernabò Brea, telt de heuvel zeven opeengestapelde steden. Bernabò Brea noemde ze naar de aardewerkkleur: Zwart (3500–3200 v.Chr.), Blauw, Groen, Rood, Geel, Bruin en Myceens. De Zwarte periode telt zeven bouwlagen van ronde en ovale hutten op stenen voet; de Blauwe periode brengt een verdedigingsmuur en de eerste metalen voorwerpen.

De nederzetting was een handelscentrum dat eilanden en regio's in de Egeïsche Zee verbond, waar metaal en aardewerk werden uitgewisseld. Deze verbindingen tonen hoe vroege gemeenschappen via maritieme routes in contact bleven.

Het terrein staat open voor bezoekers die tussen de opgegraven structuren kunnen wandelen en de indeling direct bestuderen. Het is beter om te bezoeken tijdens de koelere ochtend- of late namiddaguren om comfortabel te blijven in de zomerhitte.

Direct achter de hoofdingang in de westelijke muur ligt een grote zaal met stenen banken over de hele lengte en een spreekgestoelte in het midden. De opgravers noemden haar Bouleuterion; ze is bijna 2000 jaar ouder dan de klassieke gebouwen met die naam.