Kaisariani monastery, Byzantijns klooster op de berg Hymettus, Griekenland

Het Kaisariani-klooster ligt op 350 meter hoogte aan de noordelijke hellingen van de berg Hymettus en combineert traditionele stenen gebouwen binnen beschermende muren tot een versterkt complex. Het terrein bevat een hoofdkerk, refter, badhuisje en monnikencellen die via twee aparte ingangen bereikbaar zijn.

De bewaarde katholikon werd rond 1100 gebouwd op een cultusplaats die sinds de oudheid in gebruik was, waarschijnlijk gewijd aan Aphrodite, en in de 5e/6e eeuw door christenen werd overgenomen. Na de Vierde Kruistocht vermeldt paus Innocentius III het klooster, dat in orthodoxe handen bleef. In 1458 ontving sultan Mehmed II er volgens Jacob Spon de sleutel van de stad.

De fresco's van het katholikon werden betaald door de welgestelde familie Benizelos en in 1682 geschilderd door Ioannis Ypatos uit de Peloponnesos, zoals een inscriptie op de westmuur vermeldt. De koepel toont Christus Pantokrator; de rozet verbeeldt de Bereiding van de Troon, de Maagd, Johannes de Voorloper en engelen. Op de zuidelijke buitenmuur wijst een oudere biddende Theotokos met brede penseelstreken op landelijke schildertechniek uit de 14e eeuw.

Het klooster ligt op de westelijke helling van de Hymettus en is bereikbaar via paden vanuit de Atheense wijk Kaisariani. Een hoge muur omsluit het katholikon, de refter, het badhuis en de cellen; oorspronkelijk waren er twee ingangen, de hoofdingang aan de oostkant en een grotere aan de overzijde. De gebouwen liggen rond een binnenplaats, met het katholikon in het oosten en de refter en keuken in het westen.

Het badhuisje bevat een halfronde koepel zonder welfsel, een ongebruikelijke bouwwijze voor die tijd. Tijdens de Ottomaanse bezetting werd het gebouw omgebouwd tot een oliepers, wat toont hoe het klooster zich aanpaste.