Auferstehungskirche Brakel, Protestantse kerk in Brakel, Duitsland.

De Auferstehungskirche Brakel is de protestantse kerk van Brakel, gebouwd in 1911-1912 naar plannen van architect Karl Siebold. Het is een centraalbouw op kruisvormige plattegrond met een zijwaarts geplaatste, piramidaal bekroonde toren, opgetrokken in plaatselijke kalksteen met details in rode zandsteen in de romaans-gotische overgangsstijl. Het kerkinterieur is overkluisd met kruisribgewelven.

Brakel nam midden zestiende eeuw de Reformatie aan; rond 1580 waren alle inwoners protestants. Na de Contra-Reformatie diende de geseculariseerde kapucijnenkerk vanaf 1833 beide confessies, en in 1844 werd een zelfstandige protestantse gemeente gesticht. De Auferstehungskirche werd in 1911-1912 gebouwd naar ontwerp van Karl Siebold, volgens het Wiesbadener Programm van 1891.

De naam Auferstehungskirche verwijst naar de opstanding van Christus, uitgebeeld in het roosvenster van het koor, dat in 1955 werd gemaakt door Enrico Zappini uit Paderborn. De gebrandschilderde ramen van 1912, van het Düsseldorfse atelier Gassen & Blaschke, tonen de hervormers Maarten Luther en Philipp Melanchthon in de traceerbekroningen boven de twee transeptarmen, de Lutherroos op de orgelgalerij en het Lam Gods met overwinningsvaandel aan de zijkant.

De kerk heeft een kruisvormige centrale plattegrond, met de piramidebekroning op een zijwaarts geplaatste toren; de ingang ligt dus niet onder de toren. Het interieur is overkluisd met kruisribgewelven. Je bereikt haar te voet vanuit de oude kern van Brakel; de bron vermeldt geen openingstijden, informeer ter plaatse.

De kerk werd in 1911-1912 gebouwd naar plannen van Karl Siebold, grotendeels volgens het Wiesbadener Programm van 1891: een kruisvormige centraalbouw met een zijwaarts geplaatste toren met piramidevormige bekroning. Ze is uitgevoerd in plaatselijke kalksteen met details in rode zandsteen, en het maaswerk volgt het voorbeeld van de dom van Paderborn. De glas-in-loodramen van 1912 van het Düsseldorfse atelier Gassen & Blaschke tonen Luther en Melanchthon in het maaswerk van de kruisarmen.