Karsthans-Kirche, Protestantse kerk in Täbingen, Rosenfeld, Duitsland

De Karsthans-Kirche in Täbingen is een rechthoekige galerijkerk uit 1834/1835 in laat-neoclassicistische stijl, met een tongewelfd schip op hoge houten zuilen met egyptiserende kapitelen en een hoefijzervormige galerij. De middeleeuwse toren aan de noordzijde behoudt 15e-eeuws Alemannisch vakwerk en twee grote wijzerplaten. De crèmekleurige oostgevel heeft een driehoekig fronton, een rondboogvenster en een door pilasters omlijste deur.

Al in de 8e/9e eeuw stond op het terrein van het vrijhof van het klooster St. Georgen een houten kapel; in de 11e eeuw werd die vervangen door een romaanse koor-torenkerk gewijd aan de heilige Blasius, in de 15e eeuw vernieuwd. In 1739 werd Täbingen een zelfstandige gemeente en de bouwvallige kapel werd te klein. De huidige kerk werd in 1834/1835 gebouwd naar ontwerp van bouwinspecteur Carl Christian Nieffer, met behoud van de oude toren; na renovaties in 1904 en 1967 kreeg zij in 1984, bij het 150-jarig bestaan, de naam Karsthans-Kirche, naar de arts en rondtrekkende prediker Hans Maurer, genaamd Karsthans, door wie Täbingen zich bij de Reformatie aansloot.

De naam Karsthans-Kirche, in 1984 aangenomen bij het 150-jarig bestaan, verwijst naar Hans Maurer, genaamd Karsthans, een arts en rondtrekkend prediker door wie Täbingen zich bij de Reformatie aansloot. Het gebouw dient de protestantse gemeente van Täbingen, Dautmergen en Zimmern unter der Burg; het orgel, in 1835 gebouwd door Anton Braun uit Spaichingen, heet de „Tausendgüldenorgel”.

De kerk staat in Täbingen, niet in Rosenfeld; de pastorie aan Oberland 9 is een apart vakwerkgebouw uit 1712. De ingang is aan de oostzijde, het altaar en de sacristie aan de westzijde. Een voetpad, het Kirchengässle, loopt langs de ommuurde begraafplaats naar de kerk. De begane grond van de toren, het vroegere koor van de Sint-Blasiuskapel, bevat een herdenkingsmozaïek uit 1963.

De toren diende ooit als versterkte wachttoren en schuilplaats voor het dorp, en de begane grond was het koor van de middeleeuwse Sint-Blasiuskapel; de vroegere koorsboog is nog aangeduid aan de westzijde van de toren. Sinds 1963 herbergt het gerenoveerde toreninterieur een gedenkplaats voor gesneuvelden, een mozaïek van Wilhelm Pfeifer uit Tübingen dat de vrouwen bij het lege graf na de opstanding van Christus voorstelt, uitgevoerd door de Täbinger tegelzetter Hermann Huonker.