St. Ulrich, Lutherse parochiekerk in Weidelbach, Dinkelsbühl, Duitsland

St. Ulrich is een evangelisch-lutherse zaalkerk in Weidelbach, een deel van Dinkelsbühl. De 14e-eeuwse koortoren met de aangebouwde sacristie draagt een rood koepeldak met een bekroning, twee openingen met lamellen en een kleine blauwe wijzerplaat. Het schip, in 1721/22 vernieuwd naar een ontwerp van Franz Keller, heeft een steil schilddak met een kruis en een smalle goudomrande band onder de dakrand; een grijze stenen steunbeer leunt tegen de onderste muur.

De kern van de kerk is een 14e-eeuwse koortoren met een aangebouwde sacristie. In 1721/22 werd het schip in barokstijl herbouwd naar een ontwerp van Franz Keller. Tussen 2010 en 2014 werden het interieur en exterieur volledig gerenoveerd.

De kerk is genoemd naar Ulrich van Augsburg, bisschop in de 10e eeuw. De protestantse identiteit blijkt uit de preekstoel van 1721 en het altaar van 1752 met kruisigingsgroep, beide nog in gebruik. Naast de hoofdingang hangt het epitaaf van de vier kinderen van de familie Klaus, die in 1878 binnen acht dagen stierven.

De kerk staat in Weidelbach, een deel van Dinkelsbühl. De hoofdingang ligt linksonder in de gevel, ernaast hangt het epitaaf voor de vier kinderen Klaus uit 1878. Het interieur is van 2010 tot 2014 gerenoveerd; de begane grond van de koortoren heeft een kruisribgewelf en de schip heeft galerijen.

Naast de hoofdingang hangt het epitaaf voor de vier kinderen van de familie Klaus, die in 1878 binnen acht dagen stierven. Het opschrift vermeldt van ieder kind de geboorte- en sterfdatum en eindigt met een vers: „Es ist der Herr, nun fraget ihn nicht mehr.“ Het orgel, in 1869 door G. F. Steinmeyer & Co. gebouwd als opus 82, heeft 13 registers op twee manualen en pedaal.