Rotismühle, Watermolen in Leutkirch im Allgäu, Duitsland.

De Rotismühle is een voormalige burchtmolen in het gehucht Rotis van Leutkirch im Allgäu, voor het eerst vermeld in 1414. Vier waterraderen dreven ooit een korenmolen en een zaagmolen aan; in 1924/25 verving Anton Bertele ze door twee Francisturbines, waarvan er in 1950 een werd vervangen door een Ossbergerturbine. De noordwand van het kracht-huis werd in 1982 volgens plannen van Otl Aicher beglaasd, en een huis van 20 bij 10 meter verving de zaagmolen.

Al in 1414 als kasteelmolen in Rotis vermeld, maalde de Rotismühle graan met vier waterraderen en dreef tot de jaren 1920 een zaagmolen. In 1924/25 verving molenaar Anton Bertele de raderen door twee Francisturbines, gevoed via een 150 meter lang kanaal vanaf de Hofser Ach; een ervan werd in 1950 vervangen door een Ossbergerturbine. Het malen werd in 1960 afgemeld, de zaagmolen sloot in 1970. Otl en Inge Aicher-Scholl kochten het terrein in 1971; van 1984 tot 1991 huisvestte het het Rotis Instituut voor analoge studies.

De naam Rotis komt van de buurtschap, en de molen gaf zijn naam aan Otl Aichers lettertype Rotis, ontwikkeld in 1988 toen hij hier zijn studio leidde. Aicher en Inge Aicher-Scholl kochten het terrein in 1971, en hun 'rotis büro' stond schertsend bekend als de 'autonome republiek rotis'. Van 1984 tot 1991 leidde het Rotis Instituut voor analoge studies hier ontwerpers op in visuele identiteit.

Het terrein is privébezit, dus een bezoek hangt af van toestemming van de eigenaars; het krachtgebouw is vooral van buitenaf langs de Hofser Ach te zien. Te voet zijn het 150 meter lange kanaal, de stuwen en de twee turbines te volgen. Zware regen in 2010, 2015 en 2016 beschadigde de waterwerken, waardoor paden langs het water getroffen kunnen zijn.

De molen stopte in 1960 met malen en de zagerij sloot in 1970; sinds 1924/25 wekken twee Francisturbines, waarvan er één in 1950 door een Ossbergerturbine werd vervangen, elektriciteit op uit de Hofser Ach. Tot 1994 werkte de installatie als eilandbedrijf zonder openbaar net. Otl Aicher, die het terrein in 1971 kocht, noemde zijn lettertype "Rotis".