Burg Bärwalde, Middeleeuwse kasteelruïne in Niederer Fläming, Duitsland.

Burg Bärwalde is een kasteelruïne in de Niederer Fläming met een bewaarde vierkante woonttoren gebouwd van moerassijzersteen en twee bakstenen keldervertrekken. Een watergevulde gracht en delen van de voormalige verdedigingsstructuur zijn nog steeds zichtbaar.

Op deze plek lag in de 10e-11e eeuw een Slavische wal, waarvan de aarden wallen in de 13e eeuw werden omgevormd tot een gotisch waterkasteel, in 1375 voor het eerst vermeld als Feste. Onduidelijk is of Saksische of Brandenburgse heersers het stichtten, mogelijk ook de Maagdenburgse bisschop Wichmann von Seeburg. Rond 1470 kwam het aan de familie von Leipzig; in 1780 kocht Joachim Erdmann von Arnim Bärwalde voor 98.000 taler en liet het kasteel tot herenhuis verbouwen.

Het kasteel gaf zijn naam aan het Bärwalder Ländchen, een klein gebied dat met de Vrede van Guben in 1462 aan het keurvorstendom Brandenburg kwam en tot 1680 een Brandenburgse exclave binnen het aartsbisdom Maagdenburg bleef. De dorpsstraat loopt nog steeds door een dubbelrijige kastanjelaan naar de heuvel met de ruïne.

De ruïnes liggen ongeveer 500 meter ten zuiden van het dorpscentrum van Bärwalde en zijn makkelijk te bereiken. De locatie is vrij toegankelijk, hoewel degelijke schoenen nuttig zijn om het oneffen terrein te navigeren.

De nog staande middeleeuwse toren kwam pas tevoorschijn bij de sloop van het landhuis na 1945: hij is gebouwd van moerasijzersteen, een materiaal dat de nieuwe boeren moeilijk konden hergebruiken, waardoor de toren bleef staan. Vanaf 1996 werd het terrein beveiligd en voor bezoekers opengesteld; in 1998 kreeg de toren een vrij gereconstrueerd dak.