Altstadt, Monumentaal erfgoedensemble in Iphofen, Duitsland

De Altstadt is de ommuurde kern van Iphofen, omgeven door een 13e-eeuws stelsel van grachten, muren en torens. Het centrum is de Marktplatz, met de parochiekerk St. Veit in de buurt. Een bomenrij markeert de vroegere scheiding tussen de oorspronkelijke stad en het Gräbenviertel, de wijk die rond 1380 werd opgenomen.

Bisschop Manegold von Neuenburg verleende Iphofen op 22 februari 1293 stadsrechten en verplichtte de bevolking de nieuwe stad te omringen met grachten, muren en torens. De nederzetting werd naar het noorden verplaatst naar de plaats van een bestaande Sint-Veitskapel. In 1323 bevestigde keizer Lodewijk de Beier de stadsrechten en werd een markt ingesteld die op drie kerkelijke feestdagen werd gehouden.

De naam Altstadt verwijst naar het historische hart waar het stadsleven altijd heeft zich geconcentreerd. De smalle straatjes en het centrale plein laten zien hoe inwoners hier door de eeuwen heen hun dagelijks leven hebben vormgegeven.

De oude stad wordt begrensd door de grotendeels bewaarde vesting uit de 13e eeuw en de vroegere grachtzone; een wandeling langs de muurlijn gaat om het hele centrum heen. De marktplaats ligt in het midden van de ommuurde kern, het Gräbenviertel ten zuidwesten daarvan, gescheiden door een bomengordel die nog de oude scheidsmuur markeert.

De tweedeling van de oude stad is nog te herkennen aan een boomgordel midden in het bebouwde gebied, die de grens markeert tussen de ommuurde kern en het Gräbenviertel. Die wijk behield haar landelijke karakter en bleef open tot ze rond 1380 in de vestingwerken werd opgenomen en de scheidingsmuur verdween.