St. Bonifatius, Romaanse kerk in Zscheiplitz, Duitsland.

St. Bonifatius is een Romaanse kerk in Zscheiplitz met een rechthoekig schip en plat plafond van eenvoudige verhoudingen. Een vierkante toren staat aan het ene uiteinde, met boogopeningen in zijn belfry die het dominante element van de structuur vormen.

De kerk is de voormalige kloosterkerk van het Benedictinessenklooster Zscheiplitz, gebouwd naar het voorbeeld van de romaanse koorhuiskerken van de streek. Het zorgvuldig uitgevoerde metselwerk dateert mogelijk nog uit de late 11e eeuw. Eind 12e eeuw werd de westmuur afgebroken en een langwerpige nonnengalerij aangebouwd; na 1555 werd het nonnenkoor tot de begane grond teruggebracht en daarboven een bedrijfsgebouw opgetrokken. Na sluiting en jarenlang verval werd het gebouw tot november 1994 gerestaureerd en heropend.

De kerk wordt door de vereniging Kloster Zscheiplitz – Klosterbrüder gebruikt voor concerten en huwelijken. Het interieur met altaar, stenen preekstoel, doopvont, houten galerij en plafond kwam hoofdzakelijk tot stand in 1893/1894. Een reliëf met de Man van Smarten en een stichter, uit de tweede helft van de 15e eeuw, is het enige bewaarde oudere stuk.

De kerk wordt door de vereniging Kloster Zscheiplitz – Klosterbrüder gebruikt voor concerten en huwelijken en kan buiten die bijeenkomsten gesloten zijn. Het schip heeft een vlak plafond en de aan het eind van de 12e eeuw aangebouwde nonnengalerij ligt aan de westzijde; langs de buitenmuren staan barokke grafstenen.

De aan het eind van de 12e eeuw toegevoegde nonnengalerij werd na 1555 afgebroken tot de begane grond, met alleen de smalle spleetvensters en de dubbele arcade; erboven verrees een nieuw nutsgebouw. Ten westen van de arcade werd een gewelf ingebracht, de latere grafkelder, en het buitenportaal dateert van 1926.