Isteiner Klotz, Natuurreservaat in Efringen-Kirchen, Duitsland.

De Isteiner Klotz is een natuurreservaat van 25,5 hectare op de gelijknamige kalkstenen rots, verdeeld over de Efringen-Kirchense wijken Huttingen, Istein en Kleinkems. Het loopt van de Klotzenfelsen via de Grünberg noordwaarts tot de Buchgraben en wordt door de spoorlijn Mannheim–Bazel in tweeën gesneden. De rotswanden bestaan uit Malm-kalksteen; de van nature boomloze rotshabitats zijn tot ongeveer tien procent teruggebracht.

Het gebied had militair belang tijdens de Tweede Wereldoorlog vanwege de ligging dicht bij de Franse grens. Overblijfselen uit die periode, inclusief bunkers, zijn vandaag nog steeds zichtbaar in het landschap.

De naam Istein komt van het voormalige vissersdorp aan de voet van de rots; de naam van het reservaat verwijst naar de Klotzenfelsen, ook Klotzenspitze genoemd. Het droge grasland op de zuidwaarts gerichte Malm-kalksteen werd in 1931 voor het eerst beschreven door botanicus Braun-Blanquet en verschilt van dat op de Kaiserstuhl. Bezoekers kunnen zoeken naar vedergras, dat hier zijn enige huidige voorkomen in Duitsland heeft.

Het gebied is toegankelijk via verschillende bewegwijzerde paden die vanaf parkeerplaatsen aan de voet beginnen. Informatieborden langs de routes leggen de geologie en de variëteit van flora en fauna uit.

Het droge grasland op de zuidwaarts gerichte Malm-kalkrotsen werd in 1931 voor het eerst beschreven door de botanicus Braun-Blanquet, die het duidelijk onderscheidde van dat van de Kaiserstuhl. Een van de planten is vedergras, waarvan de enige vindplaats in Duitsland hier ligt.