St.-Otto-Kirche, Barokkerk in Wechselburg, Duitsland.

De St.-Otto-Kirche is een barokke zaalkerk van bepleisterd breuksteen, met een ingesnoerd koor dat eindigt in een drie-achtste absis en rondboogvensters. De hoge westtoren op vierkante grondslag wordt bekroond door een kap en lantaarn, met gekleurde omlijstingen, kroonlijsten en hoekaccenten. Binnen overspant een stucplafond uit 1734 een hoge welving, en tweelaagse galerijen aan drie zijden leiden naar gesneden en beschilderde loges.

Van de voorgangerkerk, die in 1604 door brand werd beschadigd, resteert de romaanse torenvoet uit omstreeks 1200. Het bouwvallige gebouw werd in 1730 afgebroken en tot 1737 herbouwd; de torenbekroning kwam in 1765 tot stand naar plannen van Johann Hermann. Restauraties volgden in 1967/1968, 1983/1984 en 1995.

De kerk wordt ook wel Hospitalkirche of Ottilienkirche genoemd. Het meubilair vormt één geheel uit de jaren 1730, met gemarmerde afwerking. Aan de oostzijde markeren gesneden en beschilderde galerijfronde de herenloges en kleine privébidruimtes; de bovenste noordelijke loge bewaart zijn stucwerk.

De kerk bevindt zich in Wechselburg, Saksen, en verwelkomt bezoekers die geïnteresseerd zijn in het observeren van religieuze architectuur en historisch vakmanschap. Controleer van tevoren de huidige openingstijden, want deze kunnen per seizoen of bij speciale gelegenheden variëren.

Het orgel is een werk van Johann Jacob Schramm uit 1771 met 26 registers op twee manualen en pedaal. In 1917 moesten de prospectpijpen van tin voor oorlogsdoeleinden worden afgestaan; Eule Orgelbau bouwde in 1934 een nieuw prospect van tin en restaureerde het instrument in 1960 en 1989. Het stucplafond erboven draagt het jaartal 1734.