Landgut Marienwahl, Voormalig koninklijk landgoed in Ludwigsburg, Duitsland

Landgut Marienwahl is een complex van losstaande gebouwen ten noordwesten van Schloss Ludwigsburg. De hoofdingang ligt aan de Heilbronner Straße (B 27); ten zuiden daarvan staat het niet openbaar toegankelijke hoofdgebouw in classicistische stijl, aan weerszijden van de toegangsweg geflankeerd door twee Kavaliersgebäude in dezelfde stijl. Westelijk, in het openbare park, ligt de ruïne van een voormalige bakstenen paardenstal.

Rond 1824 werd het landgoed gebouwd in opdracht van de Württembergse generaal Ferdinand Varnbüler, die het zijn naam Varnbüler'sches Schlösschen gaf; Ludwig G. Abel was de bouwer, niet de architect. Na verschillende verbouwingen en eigenaarswisselingen trokken prins Wilhelm van Württemberg en zijn vrouw Marie van Waldeck-Pyrmont er in 1878 in, en in 1879 werd het landgoed naar haar vernoemd: Schloss Marienwahl. In 1886 voegde Wilhelm een stoeterij toe op het terrein van een voormalige steenfabriek, en het paar woonde daar tot zijn kroning tot koning van Württemberg in 1891.

De naam Marienwahl komt van Marie van Waldeck-Pyrmont, die in 1878 introk en op wier wens het goed in 1879 werd omgedoopt. Op het terrein van een voormalige steenbakkerij kwam in 1886 een stoeterij; prinses Pauline van Württemberg, hier opgegroeid, werd in 1965 met speciale toestemming van de stad op de paardenwei van de stoeterij begraven, waaraan een bewaard gebleven grafkruis herinnert.

Alleen het westelijke parkdeel is openbaar; het hoofdgebouw en de twee Kavaliersgebäude zijn particulier bezit en niet toegankelijk. De toegang is via de Heilbronner Straße (B 27) bij het hoofdhek. De ruïne van de bakstenen paardenstal ligt iets afgelegen in het westelijke, openbare parkdeel.

Het terrein bevat het graf van Prinses Pauline van Württemberg, gemarkeerd door een eenvoudig kruis. Ze woonde er tot 1965, en haar rustplaats onthult een vaak over het hoofd gezien verband tussen het landgoed en de koninklijke familie van Württemberg.