Mainaschaff barrage, Stuwdam in Mainaschaff, Duitsland.

De Mainaschaff-stuw was een waterkering in de Main tussen Mainaschaff en Stockstadt, ten westen van Aschaffenburg. Hij had een 400 m lange en 12 m brede Floßgasse (vlotgoot) op de rechteroever, een schutkolk en een vistrap aan de Stockstadt-zijde, en een waterkrachtcentrale met drie turbines midden in de rivier. Een voetbrug verbond beide oevers. De stuw werd in 1972 gesloopt; resten van de schutkolk zijn nog zichtbaar aan de Stockstadt-zijde.

De Main werd tussen 1883 en 1900 voor de scheepvaart tot Offenbach uitgebouwd; moeizame onderhandelingen tussen Beieren en Pruisen vertraagden de werken stroomopwaarts tot 1914, toen de bouw van de Staustufe Mainaschaff begon. In 1919 werd ze met een stuwpeil van 2,4 m in gebruik genomen. Tijdens de Tweede Wereldoorlog dienden mitrailleurbunkers in een pijler en langs de Floßgasse als commandoposten. Na de ingebruikname van de Staustufe Kleinostheim stopte de centrale op 6 juni 1971; in 1972 werd de stuw gesloopt.

De vroegere Floßgasse deed in de zomermaanden dienst als openluchtzwembad. De oude loop van de Aschaff, voor de stuw ongeveer 2 km naar het benedenwater verlegd, is in het terrein deels nog te herkennen.

De stuw bestaat niet meer: hij werd in 1972 afgebroken, dus er valt geen constructie te bezoeken. Aan de Stockstadter zijde zijn resten van de oude sluiskamer nog te herkennen, en de oude loop van de Aschaff is deels in het terrein zichtbaar. De vroegere Floßgasse deed in de zomermaanden dienst als zwembad.

De vroegere Floßgasse, de 400 m lange en 12 m brede vlottergeul aan de rechteroever, werd in de zomermaanden als openluchtbad gebruikt. De oude loop van de Aschaff, die ongeveer 2 km naar het benedenwater werd verlegd, is in het terrein deels nog te herkennen.