St. Eligius Kirche, Lutherse kerk in Hattendorf, Duitsland.

St. Eligius Kerk is een religieus gebouw met een rechthoekige toren aan de westkant en volgt een Griekse kruisplattegrond. Het gebouw behoudt oudere metselwerk delen aan de noordkant en bevat een vorstelijk versierd altaar met een Laatste Avondmaaltafereel.

De kerkbouw begon in de 12de eeuw, met de eerste schriftelijke vermelding geregistreerd in 1339. Het gebouw overleefde een ernstige brand tijdens de Dertigjarige Oorlog en werd daarna herbouwd.

De parochie is genoemd naar Eligius van Noyon, patroon van goudsmeden en muntmeesters. Het altaarstuk uit 1603 met een Laatste Avondmaal werd geschonken door de familie von Landsberg van het landgoed Wormsthal; het retabel uit 1516 draagt de naam van bouwmeester Hans Wite. Het orgel wordt soms voor concerten gebruikt.

De kerk staat op haar omheinde kerkhof in Hattendorf, een dorp in de gemeente Auetal; het omringende Kirchhof is samen met het gebouw beschermd als monumentengroep. De rechthoekige westtoren is gestabiliseerd met metalen ankers die na de brand van 1642 zijn aangebracht. In de torenruimte staat een groot houten crucifix met een corpus van ongeveer 2,30 meter, daar in 1913 teruggeplaatst nadat het op de kerkzolder had gelegen.

Het zeshoekige doopvont uit de 16e eeuw is 1,17 m hoog en versierd met wapenschilden, vier reliëfs en afbeeldingen van de vier evangelisten. In de torenruimte staat een groot houten crucifix met een corpus van ongeveer 2,30 m, dat daar in 1913 opnieuw werd geplaatst nadat het op de kerkzolder had gelegen.