Schnokebrunnen, Natuurlijke bron in Deidesheim, Duitsland

Schnokebrunnen is een natuurlijke bron in Deidesheim waar water continu uit de grond opwelt. Het ligt in glooiend terrein dicht bij het Paltserwoud en vormt een klein, onopvallend waterpunt in het landschap.

De bron ontspringt op 283 m boven zeeniveau in het lagere Benjental, op de bosgronden van Deidesheim, en is geregistreerd als natuurmonument ND-7332-510. De afvoer, de Bach vom Schnokebrunnen, daalt over ruim 600 m naar de valleiuitgang op ongeveer 244 m, waar hij van links in de Mußbach uitmondt. De naam komt van het dialectwoord „Schnoke“ voor steekmuggen, waarvan de larven in het warmere bronwater gedijen.

De naam komt uit het plaatselijke dialect: muggen heten daar „Schnoke”, en hun larven gedijen in het warmere water van de bron. Het op het zuiden gerichte Benjental, door de Vorderer Langenberg tegen noordenwinden beschut, warmt in de zomer sterker op dan het omliggende bos. Bij de bron takt een wandelpad naar het zuidoosten af en stijgt in serpentines ongeveer 650 m naar de Hohle Fels, een kamerhoge rotsholte op 347 m aan de noordwesthelling van de Stabenberg, met sporen van vroegere bewoners.

De bron ligt in het lagere Benjental op de bosgrond van Deidesheim, op 283 m boven zeeniveau. Bij de Schnokebrunnen takt een gemarkeerd wandelpad naar het zuidoosten af en stijgt in haarspeldbochten ongeveer 650 m naar de Hohlen Fels, een kamerhoge rotsholte op 347 m aan de noordwesthelling van de Stabenberg. De beek van de bron bereikt de Mußbach na ruim 600 m.

De bron ontspringt op 283 m boven zeeniveau in het lagere Benjental; haar beek, de Bach vom Schnokebrunnen, loopt ruim 600 m en mondt op ongeveer 244 m van links uit in de Mußbach. Het op het zuiden gerichte dal, door de Vorderer Langenberg tegen noordenwinden beschut, warmt in de zomer sterker op dan het omliggende bos, waardoor muggenlarven in het iets warmere water gedijen.