Beguinenhaus, Middeleeuwse kapel in Havelberg, Duitsland

Het Beguinenhaus is een rechthoekig bakstenen gebouw in Havelberg met een steil, met rode pannen gedekt schilddak. De lange zijde heeft hoge spitsboognissen met groen omrande vensters en een kleine boogdeur; boven de ingang toont een zandstenen reliëf de Bespotting en Kruisiging van Christus.

In 1397 (of 1390) schonken Thidericus Kremer en zijn vrouw Elysabeth het altaar van de Heilige Geest en Sint-Andreas voor de nieuw gebouwde hospitaalkapel, de enige bewaarde mededeling over de stichting. Het hospitaal nam zieken en waarschijnlijk ook armen en reizigers op. In de 16e eeuw of later werd de kapel onttrokken aan de eredienst en verbouwd tot een tweelaags woonhuis; in 1841 bewoonden vier weduwen zes kleine kamers op de bovenverdieping. De laatste bewoonsters vertrokken in 1952.

De naam Beguinenhaus herinnert aan de begijnen, lekenvrouwen die in gemeenschap leefden zonder formele geloften. De bronnen bevestigen niet dat begijnen het hospitaal bestierden, maar een latere overlevering verbindt het gebouw met de bewoonsters van het Altes Dom-Beguinenhaus. Vanaf 1841 woonden vier weduwen van de stad in kleine kamers boven, twee kamers dienden als gastenkamers.

Het gebouw staat aan de zuidrand van het stedelijke eiland van Havelberg, aan de geplaveide straat die in de middeleeuwen direct voor de Sandauer Tor en de stadsmuur liep. Het is particulier bezit; de baksteengevel met de spitsboognissen en het zandsteenreliëf boven de ingang zijn daarom vanaf de straat te zien.

Boven het toegangsportaal bevindt zich een zandsteenreliëf uit de bouwtijd met de bespotting en kruisiging van Christus. Het is het enige middeleeuwse beeldhouwwerk dat nog op zijn plaats zit; van de inrichting binnen is niets bewaard.