Jagdschloss Windhof, Jachtslot in Weilburg, Duitsland.

Het Jagdschloss Windhof is een jagdhuis in Weilburg met zorgvuldig bewerkte stenen details en grote ramen die licht in de kamers brengen. De architectuur volgt traditionele Duitse bouwstijlen met hoge plafonds en decoratieve elementen die ambachtelijke vakmanschap tonen.

Een hoeve genaamd Wynthusin wordt in 1327 nabij de locatie vermeld; vanaf 1369 werd zij geëxploiteerd voor de graven van Nassau-Weilburg. Tussen 1713 en 1726 liet graaf Johann Ernst haar ombouwen tot een barok jacht- en lustslot, met Julius Ludwig Rothweil als architect. In 1934-1936 werd het verbouwd voor een school voor de opleiding van Volkshochschule-leraren die uit Frankfurt was overgeplaatst.

De naam Windhof, vanaf 1671 overgeleverd, verwijst vermoedelijk naar het open, aan stormen blootgestelde hoogvlak waarop het complex ligt. Het slot diende het hof van Nassau-Weilburg als zomerresidentie en lustslot; tussen 1723 en 1726 stond op een eiland in de vijver een Turks lusthuis met zes rechte en vier ronde bedden, dat in 1749 na stormschade werd verwijderd.

De Windhof ligt op een open hoogvlakte boven Weilburg en is aan wind blootgesteld; neem ook in de zomer een jas mee. De barokke middenas was op de slotkerk van Weilburg gericht, maar bomen versperren tegenwoordig dat zicht. Het complex is een beschermd monument en geen museum; je bezoekt het tijdens een wandeling vanuit de stad.

Het hoofdgebouw werd in 1716 begonnen maar bleef onvoltooid toen graaf Johann Ernst in 1719 stierf; zijn zoon Karl August verlaagde de kosten en ontsloeg architect Julius Ludwig Rothweil. In 1722 werd het werk hervat en in 1726 voltooid. Tussen 1723 en 1726 kwam een vijver met een eiland waarop een Turks lusthuis stond, met zes rechte en vier ronde bedden; dit bouwwerk werd in 1749 na stormschade verwijderd.