Dorfkirche Schartau, Romaanse veldstenen kerk in Schartau, Duitsland

De Dorfkirche Schartau is een kleine romaanse zaalkerk van veldsteen, met een ingesprongen vierkant koor, een apsis en een westelijke dwarstoren uit de tweede helft van de 13e eeuw. De vensters werden begin 19e eeuw vergroot, maar het westportaal, het noordelijke koorvenster en het apsisvenster zijn origineel.

De kerk werd in de tweede helft van de 13e eeuw gebouwd als een kleine romaanse zaalkerk van veldsteenmetselwerk, met een ingesnoerd vierkant koor, een apsis en een westelijke dwarstoren. Een rondboogdeur aan de noordzijde van de toren, vroeger alleen bereikbaar via een houten trap, wijst op gebruik als schuilplaats bij verdediging. De vensters werden begin 19e eeuw vergroot; in de jaren 1990 werd het interieur gerestaureerd.

De kerk bewaart een verguld crucifix uit omstreeks 1460/1470 en verschillende gesneden houten figuren van een retabel uit dezelfde tijd: een Madonna, een bisschop, de heilige Margaretha en een Kroning van Maria. Uit het midden van de 17e eeuw bleef een eenvoudige pastoorsstoel bewaard; de galerij draagt het jaartal 1872.

De kerk is gemakkelijk bereikbaar en gelegen in het dorp Rochau waar het zonder moeite kan worden gevonden. Bezoekers moeten voorbereidt zijn op wisselende lichtomstandigheden, omdat het interieur vrij donker lijkt vanwege de kleine middeleeuwse ramen.

De bovenverdieping van de toren was vroeger alleen bereikbaar via een houten trap; een rondboogdeur aan de noordzijde herinnert daar nog aan en wijst erop dat de kerk als toevluchtsoord bij verdediging diende. Een klok uit 1698 wordt toegeschreven aan klokkengieter Joachim Kraberg uit Flessau.